الحلقه الثالثه عشر
جنا : صبح الخير يامريوم
مريم : صباح الخير ياجيجي
جنا : مالك يامريم ملامحك متغيره كده ومش مظبوطه
مريم : لا ابدا ده عشان انهارده اول يوم ف امتحاناتنا
جنا : هو انا مش عارفاكي يامريم ولا لسه موضوع عمتك مدايقك
مريم : عادى بقي يالا بينا عشان منتاخرش ع الامتحان
بيدخلو بوابه الجامعه ومريم بتحاول تدور علي متيو بعنيها بس مبتلاقيهوش
جنا علي امتحانها وكمان جنا
احمد: مريم مريم
مريم : تبص وراها تلاقى احمد
احمد : ازيك يامريم عامله ايه واخبار ايدك ايه
مريم : والله الحمد لله تمام انت عامل ايه
احمد : الحمد لله تمام انتى امتحانك امته
مريم : كمان نص ساعه وانت
احمد : لا انا معنديش انهارده بس جيت عشان اطمن عليكي
مريم : ربنا يخليك بعد اذنك عشان متاخرش
احمد : اوك اتفضلي وخدى بالك من نفسك
تروح مريم وتقابل ميرنا وميرنا تعتذرلها عن انها اتفصلت بسبب اخوها ومريم تقول ان ده نصيب ويدخلو الامتحان
تعدى ايام الامتحانات كلها ومريم متشوفش متيو ولالالالا مره
وكذلك متيو مشفهاش خالص
بيجي اخر يوم بيبقى متيو هيتجنن ويشوف مريم ومش عارف يعمل ايه بص في جدول امتحانات اولى صيدله وعرف ان عندهم امتحان متاخر شويه وقال ف نفسه اكيد مريم هتيجي لجنا وتستناها فرصتى اكلمها
جنا خلصت امتحانها بدرى وودعت صحابها وراحت علي صيدله وكان فاضل نص ساعه وجنا تخرج
مريم قعدت هاك عند المبنى بتاع جنا اتفاجأت بميييين
لامش متيو
محمد
اه هو بتاع المظاهره اخو ميرنا
محمد : انسه مريم
مريم : اهلا يابشمهندس
محمد : انا جاى اعتذرلك انك اتفصلتى بسببى واشكرك انك وقفتى جنبي
مريم : لا ابدا انا معملتش غير اللي انا شيفاه صح ولو اى حد مكانك كنت عملت كده برده
محمد : ربنا يخليكي هو حضرتك فاضيه ممكن نشرب حاجه فى الكافتريا
مريم : اسفه يابشمهندس مبقعدش مع شباب وبعد اذنك انا لازم امشي عشان وقفتنا دى مش كويسه
محمد : طب انا كنت عايز اقولك انى بحبك من اول يوم شوفتك فيه ....
مين بقي مراقب من بعيد
ههههههههههههههه اه متيو ماهو فقر بعيد عنكو
مريم : بتقاطع محمد بعد اذنك يابشمهندس بتهيالي انت لو بتحترمنى او بتحبنى زى مابتقول مكنتش هتيجي تكلمنى انا ربنا بيقول
(وَإِذَا سَأَلْتُمُوهُنَّ مَتَاعاً فَاسْأَلُوهُنَّ مِن وَرَاء حِجَابٍ ذَلِكُمْ أَطْهَرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ)
محمد : انا اسف
مريم : بعد اذنك
متيو من بعيد بيراقب وبيغلي ويكلم نفسه
ال مبكلمش ولاد ومبقفش مع ولاد اروح اولع فيها ولا اعمل انا ايه دلوقت
بتمشي مريم وتسيب محمد تلاقى متيو بتتلخبط
متيو : هو كان في حد بيرخم عليكي ولا حاجه
مريم : لا ابدا
متيو : امال مين ده
مريم : ده محمد اللى كنا عملنا المظاهره عشانه
متيو بغيظ : والله ده انا كنت فاكره حد بيرخم
جنا بتيجي فرحانه ازيك يامتيو ازيك يامريوم
مريم : خرجتى بدري
جنا اه انا خلصت وخرجت الحمد لله كان سهل
مريم : طب الحمد لله يالا عشان نروح
متيو طب مش ممكن اعزمكو ع حاجه
يجي احمد : هتعزمهم ومن غيري كمان لالالالا مكنتش صحوبيه ياصحبي
متيو : يخربيتك راشق في كل حاجه كده
احمد :ههههههههههه حبيبي يالا هتعزمنا فين
مريم : اسفه مينفعش لازم اروح
متيو : وانتى لما كنتى واقفه مع البيه مكنتيش عايزه تروحى
جنا واحمد بصو لجنا وبعدين بصو لمريم ومش فاهمين حاجه
احمد : هو في ايه
جنا : والله ماعرف انا لسه جايه
مريم : اولا مسمحلكش تكلمنى بالطريقه دى ثانيا ده كان بيشكرنى وخلاص
متيو : بيشكرك ع ايه هو مكنش في غيرك في المظاهره
مريم بغيظ : وانت مالك
متيو : بعصبيه عندك حق وانا مالي خلاص بقي متعمليش فيها الخضره الشريفه
مريم : ده غصب عنك وعشان ترتاح ابقي روح اساله ايه حصل ولا تساله ليه اصلا ماهو انت مبتقتنعش الا برايك ولو عرفت انك غلطان مبتعتذرش
يالا ياجنا
وبتاخد جنا وتمشي ويروحو متيو حس انه اتسرع اوووى واحمد فضل يعاتب فيه
احمد : في ايه يامتيو ايه اللي انت عملته ده
متيو : والنبي ياحمد مش نقصاك مكنش قصدى اعمل كده اصلا
احمد : انت بتحبها ولا ايه
متيو : الكلمه صدمته اوووى اتلخبط حب لالالالا حب ايه ياعم انا ماشي
وساب احمد في حيرته واخد عربيته ومكنش عارف رايح فين وكان سايق زى المجنون
بالنسبه لاحمد بقي شاكك جدا في متيو انه بيحب مريم ومبقاش عارف يعمل ايه في اللي جي لانه صعب وكمان خلاص هياخدو اجازه وومش هيشوف مريم
مريم اتحرق دمها وروحت ع البيت مع انها كانت متفقه تخرج مع جنا
ياتري ايه هيحصل في الاجازه هي كلها اسبوعين بس هيحصل فيها كتير
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق